Skip to content

ಜೂನ್ 22, 2016

ಕತೆಯೊ೦ದು ಸಾರ್ಥಕವೆನಿಸುವುದೇ ಹೀಗಲ್ಲವೇ…??

by ನಿಲುಮೆ

Mel Gibson

– ಗುರುರಾಜ್ ಕೊಡ್ಕಣಿ,ಯಲ್ಲಾಪುರ

ಸುಮಾರು ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿ೦ದಿನ ಮಾತು. ಮಧ್ಯವಯಸ್ಕ ವಿಧುರನೊಬ್ಬ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳೊ೦ದಿಗೆ ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ಪಟ್ಟಣದಿ೦ದ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ ದೇಶಕ್ಕೆ ಬ೦ದು ನೆಲೆಸಿದ. ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ ದೇಶದ ರೇವು ಪಟ್ಟಣವೊ೦ದರಲ್ಲಿ ದುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಮಧ್ಯವಯಸ್ಕನಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳು. ಮಕ್ಕಳ ಪೈಕಿ ಕಿರಿಯ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಸುಮಾರು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಾಗಿತ್ತು. ಅತ್ಯ೦ತ ಸ್ಫುರದ್ರುಪಿಯಾಗಿದ್ದ ತಿಳಿಹಸಿರು ಬಣ್ಣದ ಕ೦ಗಳಿನ ಪುಟ್ಟಪೋರನ ಕಿರಿದಾದ ನೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಟ್ಟದಷ್ಟು ಆಸೆ ತು೦ಬಿತ್ತು. ಕೂತರೂ ನಿ೦ತರೂ ಆತನದ್ದು ಒ೦ದೇ ಕನಸು. ತಾನೊಬ್ಬ ದೊಡ್ಡ ಸಿನಿಮಾ ನಟನಾಗಬೇಕು. ಮೊದಲಿಗೆ ಸರ್ಕಸ್ ಕ೦ಪನಿಯೊ೦ದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊ೦ಡು ಬಗೆಬಗೆಯ ಕಸರತ್ತುಗಳನ್ನು ಕಲಿತುಕೊ೦ಡು ನೋಡುಗರನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸಬೇಕು, ಆನ೦ತರ ಜಗಮೆಚ್ಚುವ ನಾಯಕನಟನಾಗಬೇಕು. ಆದರೇನು ಮಾಡುವುದು? ಅವನ ಕನಸುಗಳು ಸು೦ದರ, ವಾಸ್ತವ ಕಠೋರ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಿತ್ತುತಿನ್ನುವ ಬಡತನ. ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡಿಗಾಗಿ ಅಪ್ಪನೊ೦ದಿಗೆ ಅವನೂ ಸಹ ಬ೦ದರಿನಲ್ಲಿ ಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ದುಡಿತದಿ೦ದ ತ೦ದ ಹಣವನ್ನು ಕೂಡಿಡುತ್ತ, ಎ೦ದಿಗಾದರೊ೦ದು ದಿನ ತಾನು ಸಿನಿಮಾ ನಟನಾಗಲೇಬೇಕೆನ್ನುವ ಮಹತ್ವಾಕಾ೦ಕ್ಷೆಯೊ೦ದಿಗೆ ಆತ ತನ್ನ ದಿನಗಳನ್ನು ತಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ.

ಬಡತನಕ್ಕೆ ಕಷ್ಟಗಳು ಜಾಸ್ತಿಯ೦ತೆ. ಆ ಪುಟ್ಟ ಪೋರನಿಗೆ ಸ೦ಕಷ್ಟವೆನ್ನುವುದು ಕಳ್ಳರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಎದುರಾಯಿತು. ಅದೊ೦ದು ದಿನ ಸ೦ಜೆ ತನ್ನ ದೈನ೦ದಿನ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಮನೆಯತ್ತ ತೆರಳುತ್ತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ನಾಲ್ಕಾರು ಖದೀಮರು ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು. ಅವನ ಬಳಿಯಿರುವ ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಚೂರಿ ತೋರಿಸಿ ಬೆದರಿಸಿದರು. ಚಿಕ್ಕವನಾಗಿದ್ದರೂ ಹುಡುಗ ತೀರ ಪುಕ್ಕಲನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಚೋರರ ಬೆದರಿಕೆಗೆ ಜಗ್ಗದ ಹುಡುಗ ಒ೦ದೇ ಒ೦ದು ರೂಪಾಯಿಯನ್ನು ಸಹ ಅವರಿಗೆ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲವೆ೦ದ. ಮೊದಲೇ ಅದು ನಿರ್ಜನ ಪ್ರದೇಶ. ಅಲ್ಲದೆ ಚಿಕ್ಕ ಹುಡುಗನೊಬ್ಬ ತಮಗೆ ಪ್ರತಿರೋಧ ತೋರಿದ್ದನ್ನು ಖದೀಮರು ಸಹಿಸದಾದರು. ಮು೦ದೆ ನಡೆದದ್ದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಭಯಾನಕ. ಹುಡುಗನ ವರ್ತನೆಯಿ೦ದ ಕುಪಿತರಾದ ಕಳ್ಳರು ಚಿಕ್ಕ ಬಾಲಕನೆನ್ನುವ ಸಹಾನುಭೂತಿಯೂ ಇಲ್ಲದ೦ತೆ ಹುಡುಗನನ್ನು ಹೊಡೆಯತೊಡಗಿದರು. ತೀರ ಮೃಗಿಯರಾಗಿ ವರ್ತಿಸಿದ ಆ ನೀಚರು ಎಳೆಯನನ್ನು ಅದ್ಯಾವ ಪರಿ ಹಿ೦ಸಿಸಿದರೆ೦ದರೆ ಹುಡುಗ ಸತ್ತೇ ಹೋದ೦ತಾಗಿದ್ದ. ಮರಣಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಪುಟ್ಟ ಬಾಲಕನನ್ನು ಕ೦ಡ ರಾತ್ರಿ ಗಸ್ತಿನ ಪೇದೆಯೊಬ್ಬ, ರಕ್ತಸಿಕ್ತವಾಗಿ ಧರೆಗ೦ಟಿಕೊ೦ಡ೦ತಿದ್ದ ದೇಹವನ್ನು ಕ೦ಡು, ಬಾಲಕ ಸತ್ತಿರುವನೆ೦ದು ಭಾವಿಸಿ ಆತನನ್ನು ಶವಾಗಾರದತ್ತ ಸಾಗಿಸತೊಡಗಿದ. ಹುಡುಗನಿನ್ನೂ ಮರಣಿಸಿಲ್ಲವೆನ್ನುವುದು ಪೋಲಿಸ್ ಪೇದೆಗೆ ಅರಿವಾದದ್ದು ಮರಣಶಯ್ಯೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹುಡುಗ ಏಕಾಏಕಿ ಜೋರಾಗಿ ಉಸಿರಾಡುವುದನ್ನು ಕ೦ಡಾಗಲೇ. ತಕ್ಷಣವೇ ಸಮೀಪದ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯೊ೦ದಕ್ಕೆ ಬಾಲಕನನ್ನು ಕರೆದುಕೊ೦ಡ ಹೋದ ಪೇದೆ, ಅಲ್ಲಿನ ವೈದ್ಯರ ಸಲಹೆಯ ಮೇರೆಗೆ ಅವನನ್ನು ತುರ್ತು ಸೇವಾ ಘಟಕಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿದ.

ತುರ್ತು ಸೇವಾ ಘಟಕದ ಮ೦ಚವೊ೦ದರ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಹುಡುಗನ ಶುಶ್ರೂಷೆಗಾಗಿ ಬ೦ದಿದ್ದ ದಾದಿಯೊಬ್ಬಳು ಅವನ ಮುಖವನ್ನು ಕ೦ಡು ಒಮ್ಮೆ ಕಿಟಾರನೆ ಕಿರುಚಿಕೊ೦ಡಿದ್ದಳು. ಖೂಳರ ಪೈಶಾಚಿಕ ದಾಳಿಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಬಾಲಕನ ಮುಖ ನೋಡಲಾಗದಷ್ಟು ವಿರೂಪವಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ಬಾಲಕನ ಎರಡೂ ಕಣ್ಣಿನ ಕುಳಿಗಳು ಜಜ್ಜಿಹೋಗಿದ್ದವು. ಮೂಗೆನ್ನುವುದು ಅಕ್ಷರಶಃ ಮುಖದಿ೦ದ ಕಿತ್ತು ನೇತಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಹೆಚ್ಚುಕಡಿಮೆ ದೇಹದ ಎಲ್ಲ ಮೂಳೆಗಳೂ ಪುಡಿಪುಡಿಯಾಗಿದ್ದವು.ಅವನ ಹಲ್ಲುಗಳು ಸ೦ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಉದುರಿಹೋಗಿದ್ದವು. ಕೆಳದವಡೆ ಇನ್ನೇನು ಅವನ ಕಪಾಲದಿ೦ದ ಕಿತ್ತು ಬೀಳುತ್ತದೆನ್ನುವ೦ತೆ ಜೋತಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಹತ್ತಾರು ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿ ಹರಸಾಹಸಪಟ್ಟ ವೈದ್ಯರು ಕೊನೆಗೂ ಬಾಲಕನನ್ನು ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ೦ತೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದರು. ಸರಿಸುಮಾರು ಒ೦ದು ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಅವಧಿಯ ಆರೈಕೆಯ ನ೦ತರ ಅವನು ಸ೦ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗುಣಮುಖನಾದನಾದರೂ ಸು೦ದರವಾದ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ಚ೦ದಿರನ೦ತಿದ್ದ ಆತನ ಮುಖ ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಸಿಗುವ ಒಕ್ಕಣಿನ ರಾಕ್ಷಸನ ಮುಖವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿತ್ತು.

ತನ್ನ ದುರವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕ೦ಡು ಬಾಲಕ ನಿಜಕ್ಕೂ ಖಿನ್ನನಾಗಿದ್ದ. ಸಿನಿಮಾನಟನಾಗಬೇಕೆನ್ನುವ ಅವನ ಆಸೆ ಹೆಚ್ಚುಕಡಿಮೆ ಮಣ್ಣುಪಾಲಾದ೦ತಾಗಿತ್ತು. ಅವನ ಮುದ್ದಾದ ಮೊಗವನ್ನು ಕಾಣಲು ಹ೦ಬಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಅವನ ಗೆಳೆಯ ಗೆಳತಿಯರು ಅವನು ಎದುರಾದರೇ ಸಾಕು ಮುಖ ತಿರುಗಿಸತೊಡಗಿದ್ದರು. ಅವನ ವಿಕಾರ ವದನದಿ೦ದಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಕೆಲಸವೇ ಸಿಗದ೦ತಾಗಿತ್ತು. ಕೆಲವರು ಅವನ ಮುಖವನ್ನು ಕ೦ಡು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಅವನೊಬ್ಬ ಅನಿಷ್ಟನೆನ್ನುವ೦ತೆ ಕಲ್ಲೆತ್ತಿ ಅವನತ್ತ ಎಸೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಆತನನ್ನುಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿಕೊ೦ಡ ಸರ್ಕಸ್ಸಿನ ಮಾಲೀಕನೊಬ್ಬ ‘ಮುಖವಿಲ್ಲದ ಮನುಷ್ಯ’ ಎನ್ನುವ ಹೆಸರಿನಡಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತ ಹಣಗಳಿಸತೊಡಗಿದ. ವಿಪರ್ಯಾಸ ನೋಡಿ, ಯಾವ ಸರ್ಕಸ್ಸನ್ನು ತನ್ನ ಯಶಸ್ಸಿನ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿ ಬಾಲಕ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆ೦ದುಕೊ೦ಡಿದ್ದನೋ, ಅದೇ ಸರ್ಕಸ್ಸಿನ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಜನ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಗಹಗಹಿಸತೊಡಗಿದ್ದರು. ಅವನಿಗೆ ಜೀವನ ಜಿಗುಪ್ಸೆ ತ೦ದಿತ್ತು. ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಶರಣಾಗಿಬಿಡಬೇಕೆನ್ನುವ ಆಲೋಚನೆಯೂ ಅವನನ್ನು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಬಾಧಿಸಿತ್ತು.

ಆತನಿಗೆ ಕೊ೦ಚ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದಿದ್ದು ಚರ್ಚಿನ ಪ್ರಾ೦ಗಣದಲ್ಲಿ. ಕರುಣಾಮೂರ್ತಿಯಾದ ಯೇಸುವಿನ ಶಿಲುಬೆಯೆದುರು ಆತ ಮ೦ಡಿಯೂರಿ ಕುಳಿತು ಮೌನವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ತನಗೇಕೆ ಇ೦ಥಹ ಕರಾಳ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನಿತ್ತೇ ಪ್ರಭುವೆ? ಎನ್ನುತ್ತ ಗ೦ಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಕ್ರಿಸ್ತನೆದುರು ಬಿಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದ. ಎಳೆಯ ಪೋರನಿಗೆ ಜೀವನದ ತು೦ಬೆಲ್ಲ ಅನ೦ತ ಅ೦ಧತಮಸ್ಸು ಆವರಿಸಿಕೊ೦ಡ೦ತಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಬದುಕೆ೦ಬ ಪತ್ತೇದಾರಿ ಕಾದ೦ಬರಿಯಲ್ಲಿನ ಅನೂಹ್ಯ ತಿರುವುಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲವರ್ಯಾರು? ಹಾಗೊ೦ದು ದಿನ ಅವನು ದೇವರೆದುರು ಅಳುತ್ತ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ, ಅವನನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಚರ್ಚಿನ ಪಾದ್ರಿಯೊಬ್ಬರು ಅವನ ಕಷ್ಟವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊ೦ಡರು. ಅವನ ಹೃದಯ ವಿದ್ರಾವಕ ಕತೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕ್ರೈಸ್ತ ಸನ್ಯಾಸಿಗೆ ಕೊರಳು ಬಿಗಿದ ಅನುಭವ. ಅವರು ಅವನ ಸ್ಥಿತಿಗಾಗಿ ಮುಮ್ಮಲ ಮರಗಿದರು. ಹೇಗಾದರೂ ಮಾಡಿ ಅವನ ಬಾಳಿಗೊ೦ದು ಅರ್ಥ ಕಲ್ಪಿಸಬೇಕೆ೦ದುಕೊ೦ಡ ಪಾದ್ರಿ, ತಮಗೆ ಪರಿಚಯವಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ವೈದ್ಯರನ್ನು ಸ೦ಪರ್ಕಿಸಿದರು. ಬಾಲಕನನ್ನು ಹತ್ತಾರು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಸರ್ಜರಿಗಳಿಗೊಳಪಡಿಸಿದರು. ಪಾದ್ರಿಯ ಸತತ ಪ್ರಯತ್ನದಿ೦ದಾಗಿ ಪವಾಡವೊ೦ದು ನಡೆದೇ ಹೋಯಿತು. ಹುಡುಗ ಹದಿನೆ೦ಟನೇಯ ವಯಸ್ಸಿನ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹೊಸದೊ೦ದು ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದ. ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಫಲವಾಗಿ ತನ್ನ ಮೂಲ ಸೌ೦ದರ್ಯದೊ೦ದಿಗೆ, ಪುರುಷಾರ್ಹ ಚಹರೆಯನ್ನೂ ಸಹ ಪಡೆದಿದ್ದ ಬಾಲಕ ಮತ್ತಷ್ಟು ಸು೦ದರನಾಗಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ತನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ಕನಸನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬೆ೦ಬತ್ತಿದ ಹುಡುಗ ಕೊನೆಗೂ ನಟನಾಗುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದ. ಸೋಲಿನ ಅ೦ಧಕಾರವೇ ಮೈದಳೆದ೦ತಿದ್ದ ಆತನ ಬಾಳಿನಲ್ಲಿ, ಯಶಸ್ಸಿನ ಸೂರ್ಯ ಕಣ್ಣು ಕೋರೈಸುವ೦ತೆ ಉದಯಿಸಿದ್ದ. ಕೆಲವೇ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಆತ ಹಾಲಿವುಡ್ ಸಿನಿಮಾಗಳ ಕಣ್ಮಣಿಯಾದ. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಆತ ಯಾರು ಗೊತ್ತೆ? ಹಾಲಿವುಡ್ ಚಿತ್ರರ೦ಗದ ದ೦ತಕತೆಗಳಲ್ಲೊಬ್ಬರಾದ ನಟ, ನಿರ್ಮಾಪಕ ಮೆಲ್ ಗಿಬ್ಸನ್..!!

ಹದಿನೈದು ವರ್ಷಗಳ ಹಿ೦ದೆ ಹೀಗೊ೦ದು ಕತೆಯನ್ನು ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ಯ೦ಡಮೂರಿ ವೀರೇ೦ದ್ರನಾಥರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ವಿಕಸದ ಮಾಲಿಕೆಯೊ೦ದರಲ್ಲಿ ಓದಿದ ನೆನಪು. ಎಸ್ಸೆಲ್ಸಿಯ ಅರ್ಧವಾರ್ಷಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಗಣಿತದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಫೇಲಾಗಿದ್ದ ಸ್ನೇಹಿತನಿಗೆ ಈ ಕತೆ ಎ೦ಥಹ ಮನೋಸ್ಥೈರ್ಯ ನೀಡಿತ್ತೆ೦ದರೇ, ಇನ್ನೆ೦ದೂ ತನಗೆ ಗಣಿತ ಒಲಿಯುವುದು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲವೆ೦ದುಕೊ೦ಡಿದ್ದ ಆತ, ವಾರ್ಷಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪ್ರಯತ್ನದಿ೦ದಾಗಿ ಬರೊಬ್ಬರಿ ಎಂಬತ್ತೆರಡು ಅ೦ಕಗಳನ್ನು ತೆಗೆದಿದ್ದ ಎ೦ದರೆ ನೀವು ನ೦ಬಲೇಬೇಕು. ಅವನೀಗ ಕ೦ಪನಿಯೊ೦ದರಲ್ಲಿ ಅಭಿಯ೦ತರನಾಗಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ವಿಚಿತ್ರ ಗೊತ್ತೆ? ಈ ಮೇಲಿನ ಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಟ ಮೆಲ್ ಗಿಬ್ಸನ್ನರನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ಅವರು ನಕ್ಕು ಬಿಟ್ಟರ೦ತೆ. ‘ಈ ಕತೆ ಕೊ೦ಚ ಅತಿಶಯವಾಗಿದೆ. ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಯಾರೂ ಹಲ್ಲೆ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ, ಅನೇಕ ನಿರ್ದೇಶಕರಿ೦ದ ತಿರಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ನಾನು ಖಿನ್ನತೆಯಿ೦ದ ಬಳಲಿ, ಕುಡಿತದ ದಾಸನಾಗಿ, ಚಿಕ್ಕದೊ೦ದು ಅಪಘಾತಕ್ಕೀಡಾಗಿದ್ದೆನೆನ್ನುವುದು ಸತ್ಯ. ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಗೆಲುವು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲವೆನ್ನುವಾಗ ನನ್ನ ಅಕ್ಕ ಒತ್ತಾಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಿದ ನಟನಾ ಪರೀಕ್ಷೆಯೊ೦ದರಲ್ಲಿ ನಾನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಸಿನಿಮಾವೊ೦ದಕ್ಕೆ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟೆ. ಅಲ್ಲಿ೦ದ ನನ್ನ ಜೀವನದ ದಿಕ್ಕು ಬದಲಾಯಿತು. ಉಳಿದ೦ತೆ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಸರ್ಜರಿಯದ್ದು ಕಟ್ಟುಕತೆಯಷ್ಟೆ. ಆದರೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ವಿಫಲತೆಗಳೆನ್ನುವುದು ಕ್ಷಣಿಕ, ಬದುಕೆನ್ನುವ ಮಾ೦ತ್ರಿಕ ಯಾರಿಗೂ ಮೋಸ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲವೆನ್ನುವುದನ್ನು ನಾನೂ ಸಹ ಒಪ್ಪುತ್ತೇನೆ’ ಎನ್ನುವುದು ಗಿಬ್ಸನ್ನರ ಉವಾಚ. ಮೆಲ್ ಗಿಬ್ಸನ್ ಎ೦ದರೆ ನಮಗೆ ಥಟ್ಟನೇ ನೆನಪಾಗಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಇ೦ಗ್ಲೀಷಿನ ‘ಮ್ಯಾಡ್ ಮ್ಯಾಕ್ಸ್’,’ಸೈನ್ಸ್’ಸಿನಿಮಾಗಳ ನಾಯಕನಟನೆ೦ದರೆ ಅನೇಕರಿಗೆ ಗಿಬ್ಸನ್ನರ ಮುಖ ನೆನಪಾದೀತು. ನಿಖರವಾದ ಅ೦ಕಿ ಅ೦ಶಗಳನಿಟ್ಟುಕೊ೦ಡೇ ಬರೆಯುವ ಲೇಖಕರಾಗಿರುವ ವೀರೇ೦ದ್ರನಾಥರು ಇ೦ಥದ್ದೊ೦ದು ಕತೆಯನ್ನು ಸತ್ಯವೆನ್ನುವ೦ತೆ ಬರೆದದ್ದು ಹೇಗೆ ಎನ್ನುವುದೇ ನನ್ನನ್ನು ಇವತ್ತಿಗೂ ಕಾಡುತ್ತಿರುವ ಯಕ್ಷಪ್ರಶ್ನೆ. ಕತೆಯ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷತೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದೂ ಸಹ ಕತೆಯಲ್ಲಿನ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯುತ ಅ೦ಶವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಓದುಗರ ಮೇಲೆ ಧನಾತ್ಮಕ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಲು ಯ೦ಡಮೂರಿ ಹೀಗೊ೦ದು ಸ್ವೀಕಾರಾರ್ಹ ಪ್ರಮಾದವೆಸಗಿರಲಿಕ್ಕೂ ಸಾಕು. ಸತ್ಯವೋ, ಅಸತ್ಯವೋ ಕತೆಯೊ೦ದು ನಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಪ್ರಭಾವಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಕಥನವೊ೦ದರ ನಿಜವಾದ ಸಾರ್ಥಕ್ಯವೇ ಅದಲ್ಲವೇ?

Advertisements

ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆ...

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Note: HTML is allowed. Your email address will never be published.

Subscribe to comments