Skip to content

ಜನವರಿ 15, 2017

ಶಿಲೆಯೊಂದು ಶಿಲ್ಪವಾಗಿ, ಪರಕಾಯ ಪ್ರವೇಶವಾಗಿ, ಸಮರಭೂಮಿಗೆ ಸಿದ್ಧವಾಗುವ ರಾಷ್ಟ್ರಶಕ್ತಿ

by ನಿಲುಮೆ

– ಸಂತೋಷ್ ತಮ್ಮಯ್ಯ

military_static-image೧೯೪೯ರ ಜನವರಿ ೧೫ ರಂದು ಫಿಲ್ಡ್ ಮಾರ್ಷಲ್ ಕೆ.ಎಂ. ಕಾರ್ಯಪ್ಪನವರು ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯ ಪ್ರಥಮ ಮಹಾದಂಡನಾಯಕರಾಗಿ ಅಧಿಕಾರ ವಹಿಸಿಕೊಂಡ ದಿನವನ್ನು ‘ಭಾರತೀಯ ಸೈನ್ಯ ದಿನಾಚರಣೆ ಎಂದು ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತವೆ. ‘ಭಾರತದ ಗೌರವವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ, ವಿದೇಶಗಳಿಂದಲೂ ಹೊಗಳಿಸಿಕೊಂಡ, ಬೃಹತ್ ಪಡೆಗಳನ್ನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ‘ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆ ವಿಶ್ವದ ಹಲವು ದೇಶಗಳ ಮಿಲಿಟರಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಿದ ಹಿರಿಮೆಯಿದೆ. ವಿಶ್ವದ ಹಲವು ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ‘ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆ ಎದುರಿಸಿದೆ. ವಿಶ್ವ ಶಾಂತಿಗೆ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆ ಇಂದಿಗೂ ಕೊಂಡಾಡುತ್ತಿದೆ. ಅವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಕಾರಣ ಸೈನ್ಯದ ಅಸಲಿ ಶಕ್ತಿಯಾದ ‘ಭಾರತೀಯ ಯೋಧ‘ರು. ಅವರಿಗೆ ನಮ್ಮ ನಮನ.

ಎಂಟು ಮೂಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಎಂಟು ಕಮಾಂಡುಗಳು, ಹತ್ತಾರು ಕೋರ್ಗಳು, ಅದರಡಿಯಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟೋ ಡಿವಿಶನ್ಗಳು, ನೂರಾರು ಬ್ರಿಗೇಡ್ಗಳು ಮತ್ತು ರೆಜಿಮೆಂಟ್ಗಳು, ಸಾವಿರಾರು ಕಂಪನಿಗಳು, ಅದೆಷ್ಟೋ ಸಾವಿರ ಸೆಕ್ಷನ್ಗಳು, ಲಕ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಸೈನಿಕರು, ಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದ ಏನೇನೋ ಯೂನಿಟ್ಗಳು, ಅದೆಷ್ಟೋ ತರಬೇತಿ ಕೇಂದ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಲೇಜುಗಳು. ಸೇವಾರ್ಹತೆಗೆ ತಕ್ಕಂಥ ರ್ಯಾಂಕುಗಳು, ವಿಧ ವಿಧದ ಕೌಶಲ್ಯ ಕೇಂದ್ರಗಳು, ಅವೆಲ್ಲದರ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಹೊತ್ತ ಜನರಲ್ ಎಂಬ ಚೀಫ್ ಆಫ್ ಅರ್ಮಿ ಸ್ಟಾಫ್.

ಹೀಗೆ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯನ್ನು ಕಿರಿದಾಗಿ ವಿವರಿಸಿ ಎಂದರೂ ಅದು ಉದ್ದದ ವಾಕ್ಯವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಎಷ್ಟೇ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ ಹೇಳಿದರೂ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯ ಹಲವು ವಿವರಗಳು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟುಹೋದಂತೆನಿಸುತ್ತವೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಇವಿಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಏರಿಯಾ, ಸಬ್ ಏರಿಯಾಗಳೆಂಬ ಹಲವು ವಿಭಾಗಗಳು. ಭೂಸೇನೆಯಾದರೂ ತನ್ನದೇ ಕಮಾಂಡೋ ಪಡೆ, ಶ್ವಾನಪಡೆ, ವಾಯುಪಡೆ, ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣಗಳು, ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳು. ಹೊರನೋಟಕ್ಕೆ ರ್ಯಾಂಕುಗಳು ಒಂದೇ ಎಂಬಂತೆ ಕಂಡರೂ ಅವುಗಳೊಳಗೆ ವಿವಿಧ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳ ವಿಂಗಡಣೆಗಳು, ವಿವಿಧ ಯುದ್ಧ ಕಲೆಗಳ ಹೊಣೆ ಹೊತ್ತವರು ಮತ್ತು ತಜ್ಞರು, ತರಬೇತಿಗೊಬ್ಬ, ಯೋಗಕ್ಷೇಮಕ್ಕೊಬ್ಬ, ಆಪರೇಷನ್ ಗೊಬ್ಬ, ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ದಾಸ್ತಾನುಗಳಿಗೊಬ್ಬ, ಲೆಕ್ಕಪತ್ರಗಳಿಗೊಬ್ಬ, ಶಿಸ್ತು ಪಾಲನೆಗೊಬ್ಬ, ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿಭಾಗಕ್ಕೊಬ್ಬ, ಕ್ರೀಡಾನೀತಿಗೊಬ್ಬ… ಹೀಗೆ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯೆಂದರೆ ಇನ್ನೂ ಬಹಳಷ್ಟು ಸಂಗತಿಗಳು ಉಳಿಕೆಯಾಗಿಬಿಡುತ್ತವೆ.

ಹಾಗಾಗಿ ಜಗತ್ತಿನ ಸೈನಿಕ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಇಂಡಿಯನ್ ಆರ್ಮಿ ಎಂಬುದು ಒಂದು ಅಚ್ಚರಿಯಾಗಿ ಕಾಣುವುದರಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಅದರ ಸಾಧನೆಯ ಪುಟಗಳೇ ಮತ್ತೊಂದು ಸಂಪುಟ. ಸಮರಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನೀಡುವ ಶೌರ್ಯ ಪದಕಗಳ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ, ಶಾಂತಿ ಸಮಯದ ಶೌರ್ಯ ಪದಕಗಳ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳು ಯಾವ ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೂ ಕಡಿಮೆಯಿಲ್ಲದಂತೆ ಹೇಳುವಷ್ಟಿರುತ್ತವೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭಾರತೀಯ ಸೈನ್ಯದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಕೆದಕುವುದೆಂದರೆ ಅದು ಒಬ್ಬನ ಒಂದು ಜೀವಮಾನದ ಪರಿಶ್ರಮವನ್ನೇ ಬೇಡುತ್ತವೆ. ಯೋಧನ ತ್ಯಾಗ-ಬಲಿದಾನ, ಪರಮನಿಷ್ಠೆಗಳ ಕಥನ, ದಂತಕಥೆಗಳ ರೋಚಕತೆ, ಯುದ್ಧ ಘೋಷ, ವಿಜಯಪತಾಕೆ… ಅಬ್ಬಾ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆ ಎಂಬ ಆ ಎರಡು ಪದಗಳೊಳಗೆ ಅವೆಷ್ಟು ಅಚ್ಚರಿಗಳು!

ಆದರೆ ಇಂಡಿಯನ್ ಆರ್ಮಿ ಎಂಬ ಬೃಹತ್ ನಿಘಂಟುವಿನಲ್ಲಿ ಯೋಧ ಎಂಬ ಒಂದು ಆದರ್ಶ ಮಾತ್ರ ಪ್ರತೀ ಪುಟದಲ್ಲೂ ಇಣುಕುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಯೋಧನೇ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯ ಬಲ, ಅಸಲಿ ಅಸ್ತ್ರ, ನೈಜ ಶಕ್ತಿ. ಏಕೆಂದರೆ ಸರ್ಕಾರಗಳು ನೀತಿಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಬಹುದು, ಇಂದು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೇರಿ ನಾಳೆ ವಿಶ್ವಾಸಮತದಿಂದ ಸೋತು ಬೀಳಬಹುದು. ದೇಶ ನಾನಾ ಕೂಗುಗಳನ್ನು ಹಾಕಬಹುದು, ಬೇಡಿಕೆಗಳಿಗೆ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹ ನಡೆಸಬಹುದು, ಯಾವುದೋ ಸಡಗರಕ್ಕೆ ದೇಶಕ್ಕೆ ದೇಶವೇ ಕುಣಿದು ಕುಪ್ಪಳಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಈ ಯೋಧ ಎಂಬ ಶಕ್ತಿ ನಿರಂತರವಾದುದು. ಆತನ ಗುಣ ನಿರ್ಭಾವುಕ. ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ ಯೋಧ ಎಂಬ ಆತ್ಮದ ಪ್ರವೇಶ ಪಡದ ತಕ್ಷಣ ಆತ ಬಹಳಷ್ಟು ಸಂಗತಿಗಳಿಂದ ಪರಿತ್ಯಕ್ತನೂ ಆಗುತ್ತಾನೆ. ಆತ ಪರಕಾಯ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಿದ ಕಾರಣಕ್ಕೇ ವ್ಯಕ್ತಿ-ನಾಗರಿಕ ಎಂದುಕೊಂಡವ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ವಿಶ್ವದ ರಾಜಕೀಯ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು ಎಷ್ಟೇ ನಾಗರಿಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಮಂಡಿಸಿದರೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ನಾಗರಿಕನೊಬ್ಬನಿಂದ ನಾಗರಿಕತೆಯೊಂದು ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಈ ಮೊದಲು ಉಳಿದಿಲ್ಲ ಕೂಡಾ. ನಾಗರಿಕತೆ ಉಳಿಯಲು ಸಾಮಾನ್ಯ ನಾಗರಿಕ ಅಸಾಮಾನ್ಯನಾಗಬೇಕು! ನಮ್ಮ ಸೇನೆ ಅಂಥ ಅಸಾಮಾನ್ಯರ ಕಾರ್ಖಾನೆ. ಹಾಗಾದರೆ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ನಾಗರಿಕನನ್ನು ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಯೋಧನನ್ನಾಗಿ ರೂಪಿಸುವುದು ಹೇಗೆ? ಸಾಮಾನ್ಯನಂತಿದ್ದ ನಾಗರೀಕ ಸೇನೆ ಸೇರಿದ ಮೇಲೆ ಅಸಾಮಾನ್ಯನಾಗಿ ಬದಲಾಗುವುದು ಹೇಗೆ? ಅದು ಬರೀ ದೈಹಿಕ ಕಸರತ್ತೇ? ಸಮರಾಭ್ಯಾಸವೇ? ದೈಹಿಕ ಕಸರತ್ತಿನಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬನಲ್ಲಿ ದೇಶ ಮೊದಲು ಎಂಬ ಚಿಗುರು ಹುಟ್ಟಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆಯೇ? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಸೇನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದ ಮಹಾ ತಜ್ಞರಿಗೂ ಅದನ್ನಿನ್ನೂ ವಿವರಿಸಲು, ಆ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಒಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ. ಭಾರತೀಯ ಯೋಧ ರೂಪುಗೊಂಡಿದ್ದು ಹಾಗೆ. ಅದು ಸ್ವತಃ ಯೋಧನಿಗೂ ತಿಳಿಯದಿರುವ ಸಂಗತಿ. ತಾನು ರೂಪುಗೊಂಡೆ ಎಂದು ರೂಪುಗೊಂಡವನಿಗೆ ತಿಳಿದರೆ ಆತ ಸಾಮಾನ್ಯನೇ ಆದನಲ್ಲ! ಅಂಥ ಸೇನೆ ನಮ್ಮ ಭಾರತದ್ದು. ಅಂಥವನು ನಮ್ಮ ಭಾರತೀಯ ಯೋಧ. ಯುದ್ಧರಂಗದಿಂದ ಬೆನ್ನು ತಿರುಗಿಸದ ನಮ್ಮ ಯೋಧ, ಒಂದು ಗುಂಡು ಒಂದು ಶತ್ರುವಿಗೆ ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸುವ ವೀರ, ತನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ದೇಶಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ಉದಾತ್ತ ಭಾವದ ಯೋಧ.

ಕರ್ತವ್ಯದಲ್ಲಿರಲಿ, ನಿವೃತ್ತನಾಗಿರಲಿ “ಭಾರತೀಯ ಯೋಧ”ನೆಂದರೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದೇ ಚೆಹರೆ. ಆಗಷ್ಟೇ ತೆಗೆದಂತೆ ಕಾಣುವ ಗಡ್ಡ, ಇಸ್ತ್ರಿ ಮಾಡಿದ ಗರಿಗರಿಯಾದ ಬಟ್ಟೆ, ಗಡಸು ಮುಖ, ಮಾತಿಗೊಮ್ಮೆ ಗಡಿಯ ನೆನಪು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ, ಬಂಧೂಕು-ಕಾಡತೂಸುಗಳ ಗುಂಗಿನಿಂದ ಹೊರಬರದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ. ಹಿಮ್ಮಡಿಯನ್ನು ಒತ್ತಿ ಶಿಸ್ತಿನಿಂದ ನಡೆಯುವ ಠೀವಿ. ಪ್ರತೀ ನಡೆಯಲ್ಲೂ ನುಡಿಯಲ್ಲೂ ತಾನು ಸಾಮಾನ್ಯನಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನ ಎನ್ನುವ ಸುಪ್ತಪ್ರಜ್ಞೆ. ಅದನ್ನು ಅದುಮಿಡಲಾಗದೆ ಒದ್ದಾಡುವ ಚಡಪಡಿಕೆ. ದೇಶವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿರುವುದು ಕೂಡಾ ಅದೇ ಪ್ರಜ್ಞೆ, ನಾವು ಬದುಕುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಕೂಡಾ ಅದೇ ಪ್ರಜ್ಞೆ. ಅಂಥ ಯೋಧನ ಕಥನ ಯಾವಾಗಲೂ ರೋಚಕ. ಏಕೆಂದರೆ ಆತ ದೇಶಕಂಡವನು. ಅದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ಕಂಡವನು. ಆತನಿಗೆ ದೇಶದ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಯ ಹಳ್ಳಿಯೂ ತಿಳಿದಿದೆ. ಪ್ರತೀ ವಾತಾವರಣದ ಶೀತ, ಬಿಸಿಗಳನ್ನೂ ಆತ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಕಷ್ಟಗಳಿಗೆ ಒಗ್ಗಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಪ್ರತೀಯೊಬ್ಬ ಯೋಧನೂ ತನ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಸಾವಿನ ಮನೆಯ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬಂದಿರುತ್ತಾನೆ. ಆತನಿಗೂ ಬೇಸರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅಷ್ಟೇ ಬೇಗ ಅದನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದಾನೆ. ಆತನಿಗೂ ಏಕಾಂತ ಕಾಡಿದೆ. ಮನೆ ನೆನಪಾಗಿದೆ. ಅಂಥಲ್ಲೂ ಆತ ಚ್ಯುತಿ ಬರದಂತೆ ಕರ್ತವ್ಯ ನಿಭಾಯಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಯಾವ ಫಲವೂ ಇಲ್ಲದೆ ಉಪವಾಸ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾನೆ, ಗಾಯಗೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಆಂಜನೇಯನಿಗಾದಂತೆ ಆತನಿಗೂ ತನಗರಿವಿರದಂಥ ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮವೊಂದು ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ.

ಆದರೆ ಆ ಯೋಧನ ಮತ್ತೊಂದು ರೂಪ ದೇಶಕ್ಕಿನ್ನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಗಡಿಗೆ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಆತನ ಬದುಕಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ದೇಶ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿಲ್ಲ. ಯುದ್ಧ ಕಾಲವಲ್ಲದೆಯೂ ಆತನ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡವರಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ ಗಡಿ, ಯುದ್ಧವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಯೋಧನ ಬದುಕು ಸುಖದ ಸುಪ್ಪತ್ತಿಗೆಯಂತಿರುತ್ತದೆಯೇ? ಆದರೆ ಶಾಂತಿ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯೋಧನೊಬ್ಬ ನಿತ್ಯದ ಬದುಕನ್ನೂ ನೋಡಿದರೂ ಯೋಧನೊಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯನಂತಲ್ಲ ಎಂಬುದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ.

ಸೇನೆಯ ಯಾವುದೇ ತುಕಡಿಯಾಗಿರಲಿ, ಯಾವ ಕ್ಯಾಂಪೇ ಆಗಿರಲಿ, ತರಬೇತಿ ಶಾಲೆಯೇ ಆಗಿರಲಿ ಯೋಧ ಎಂದರೆ ಸದಾ ಸನ್ನದ್ಧ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೇ ಇರುವ ಅಸಾಮಾನ್ಯ. ಮುಂಜಾನೆ ೪ಕ್ಕೇಳಬೇಕು, ಪ್ರದೇಶ ಮತ್ತು ಕಾಲಮಾನಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದರೂ ಕರ್ತವ್ಯದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳಿಲ್ಲದ ಬದುಕು ಆ ಯೋಧನದ್ದು. ನಿನ್ನೆ ತಾನೇ ತೆಗೆದ ಗಡ್ಡವನ್ನು ಆತ ಮರುದಿನವೂ ತೆಗೆದು ತನ್ನ ದಿನವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಬೇಕು. ಸ್ನಾನಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತುರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ಮುಗಿಸಬೇಕು. ಕೆಲವೆಡೆ ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿಯೇ ನೀರನ್ನು ತುಂಬಿಸಿ ಮಂಚದಡಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರಬೇಕು. ದಿನದ ಮೊದಲ ಪೆರೇಡಿಗೆ ಕ್ಷಣವೂ ತಡಮಾಡದೆ ಹಾಜರಾಗಬೇಕು. ದಿನಕ್ಕೆ ೪೫ ನಿಮಿಷ ಕಠಿಣ ದೈಹಿಕ ಕಸರತ್ತು, ಕನಿಷ್ಟ ಮೂರೂವರೆ ಕಿ.ಮೀ ಓಟ, ಹಗ್ಗ ಏರುವುದು, ತಂತಿಯೊಳಗೆ ನುಸುಳುವುದೇ ಆತನ ದೈನಂದಿನ ಪೂಜೆ. ಆತ ದೇಶದ ಯಾವ ಭಾಗದವನೇ ಆಗಿರಲಿ, ಎಲ್ಲೇ ಇರಲಿ ಬೆಳಗಿನ ತಿಂಡಿಗೆ ವಾರದ ಬಹುತೇಕ ದಿನಗಳು ಉತ್ತರ ಭಾರತೀಯ ತಿಂಡಿಯನ್ನೇ ನೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ತಿಂಡಿಯ ನಂತರ ತುರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಜಮಾವಣೆ. ಕೆಲವರಿಗೆ ಹೂತೋಟದ ಕೆಲಸ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರಿಗೆ ಸ್ವಚ್ಛತೆಯ ಕೆಲಸ. ಯೋಧನಾಗಬೇಕಾದರೆ ಯಾವ ಕೆಲಸವೂ ದೊಡ್ಡದಲ್ಲ, ಸಣ್ಣದೂ ಅಲ್ಲ. ೧೦ ರಿಂದ ೧೦:೩೦ ರವರೆಗೆ ಚಹಾ ವಿರಾಮ. ಮತ್ತೆ ಜಮಾವಣೆ. ಅವರವರ ಯೂನಿಟಿಗೆ ತಕ್ಕಂಥ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಕೆಲಸ. ಕೆಲವರು ಟ್ಯಾಂಕರುಗಳ ಕೆಳಗೆ ನುಸುಳಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವರು. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ವಾಹನಗಳ ದುರಸ್ತಿ ಕಲಿಯುವರು, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಟೆಲಿಕಮ್ಯುನಿಕೇಶನ್ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ತೆರಳುವರು. ಅಷ್ಟರಹೊತ್ತಿಗೆ ದೇಹ ಅರೆಜೀವವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅಸಾಮಾನ್ಯನಾಗುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸುವಂತಿಲ್ಲ. ಮದ್ಯಾಹ್ನ ಊಟದ ನಂತರ ಕೊಂಚ ವಿಶ್ರಾಂತಿ. ಪುನಃ ವಾಹನ ಸ್ವಚ್ಛತೆ ಇತ್ಯಾದಿ. ಸಂಜೆ ಒಂದು ಗಂಟೆ ಆಟದ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ಮೈ ಹುರಿಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ತಕ್ಷಣ ರೋಲ್ಕಾಲಿಗೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿ ಓಡಬೇಕು. ಜೆಸಿಒಗಳಿಂದ ಮರುದಿನದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ಸೂಚನೆ, ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಪಾಲಿಸಬೇಕು. ರಾತ್ರಿ ೮ ರಿಂದ ೮:೩೦ರೊಳಗೆ ಊಟ ಮುಗಿಸಬೇಕು. ಯುದ್ಧವಿರಲಿ ಇಲ್ಲದಿರಲಿ ಇದು ಯೋಧನೊಬ್ಬನ ಬದುಕಿನ ಕಡ್ಡಾಯ ದಿನಚರಿ. ಮಾಂಸಾಹಾರಿಗಳಿಗೆ ವಾರಕ್ಕೆ ಮೂರು ಬಾರಿ ಮಾಂಸಾಹಾರ ಮತ್ತು ಮದ್ಯ. ರಾತ್ರಿ ಪಾಳಯದ ಕೆಲಸ ಬಿದ್ದರೆ ಆತನಿಗೆ ಮದ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಯೋಧನಿಗೆ ವಾರಕ್ಕೊಂದು ದಿನ ರಾತ್ರಿ ಪಾಳಿಯ ಕೆಲಸ ಕಡ್ಡಾಯ. ಕ್ಯಾಂಪಿನ ಮುಖ್ಯ ದ್ವಾರ, ಒಳದ್ವಾರ, ಮುಖ್ಯ ಕಛೇರಿ ಮತ್ತು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಕೋಠಿಯ ಎದುರು ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ಕಾವಲು ಕಾಯಬೇಕು. ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಾವಲು ಕಾದಂತೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಸಿಪಾಯಿ ರ್ಯಾಂಕಿನವರಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ವಿವಿಧ ರ್ಯಾಂಕುಗಳ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೂ ರಾತ್ರಿ ಪಾಳಯ ಕಡ್ಡಾಯ. ಡ್ಯೂಟಿ ಆಫಿಸರ್ಸ್, ಡ್ಯೂಟಿ ಎನ್ಸಿಒ, ಡ್ಯೂಟಿ ಜೆಸಿಒ, ಕ್ವಿಕ್ ರಿಯಾಕ್ಷನ್ ತಂಡಗಳು, ಪೆಟ್ರೋಲಿಂಗ್ ಪಡೆಗಳು ರಾತ್ರಿ ಪಾಳಯದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ಗಸ್ತು ತಿರುಗುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಕಾವಲಿನ ವಿಧಾನ ಇಷ್ಟಾದರೆ ರಾತ್ರಿ ತರಬೇತಿಗಳೂ ನಿರಂತರ ನಡೆಯುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ನೈಟ್ ಮಾರ್ಶ್ ಎಂಬ ಶಸ್ತ್ರ ಸಜ್ಜಿತರಾಗಿ ಇಂತಿಷ್ಟು ಕಿ.ಮಿ ನಡೆಯುವ ಮತ್ತು ಸ್ಪೀಡ್ ಮಾರ್ಶ್ ಎಂಬ ಓಡುವ ತರಬೇತಿಗಳು ಯುದ್ಧ ನಡೆಯಲಿ ನಡೆಯದಿರಲಿ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ನಡೆಯುತ್ತಿರುತ್ತವೆ.

ಕಚ್ಚಾ ಶಿಲೆಯೊಂದು ಸುಂದರ ಶಿಲ್ಪವಾಗಲು ಏನೇನು ಬೇಕೋ ಅವೆಲ್ಲವೂ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ನಡೆಯುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಪರಿಣಾಮ ಯೋಧ ಎಂಬ ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಮುಂದೆ ಆತ ನಿವೃತ್ತನಾಗಬಹುದು, ಆದರೆ ಸೇನೆ ನೀಡಿದ ಆ ಬದುಕು ಆತನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಎಂದೂ ಮರೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. “ಶಿಲೆ” ಶಿಲ್ಪವಾಗುವುದೇ ಹೊರತು “ಶಿಲ್ಪ” ಶಿಲೆಯಾಗದು ಎಂಬಂತೆ ಸೈನ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಬದುಕು, ಯೋಧನೊಬ್ಬನಲ್ಲಿ ಸದಾ ಗುಂಗಿ ಹುಳದಂತೆ ಗುಂಯ್ಗುಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಯೋಧ ತನ್ನ ಸಂಸ್ಥೆಗೆ, ದೇಶಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅಲ್ಲಿನ ಶಿಸ್ತಿಗೂ ಕೂಡಾ ಎಂದಿಗೂ ಎರಡು ಬಗೆಯಲಾರ. ಹಾಗಾಗಿ ನಮಗೆ ಇಂದಿಗೂ ಗಡ್ಡ ಬಿಟ್ಟ, ಮುದುರಿದ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ ಒಬ್ಬನೇ ಒಬ್ಬ ಮಾಜಿ ಯೋಧ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ಯೋಧನಿಗಿರುವುದು ಎರಡೇ ಆಯ್ಕೆಗಳು. ಒಂದೋ ಆತ ನಿವೃತ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲವೇ ಬಲಿದಾನಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಬಲಿದಾನಿಯಾದರೂ ರಾಷ್ಟ್ರಧ್ವಜ ಸುತ್ತಿದ ಆ ಯೋಧನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನ ದಿನವಷ್ಟೇ ತೆಗೆದ ಗಡ್ಡ ಮಿರಮಿರ ಮಿಂಚುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.
ಸಾಮಾನ್ಯರನ್ನೂ ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾಡುವ ಸೇನೆಯ ದಿನ ಇಂದು. ಯುದ್ಧದ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಆ ಅಸಾಮಾನ್ಯನನ್ನು ನೆನಪು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ಸಾಮಾನ್ಯನನ್ನೂ ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾಡುವ ಸೇನೆ ಎಂಬ ಶಕ್ತಿಗೆ ನಮಿಸೋಣ.

Advertisements

ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆ...

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Note: HTML is allowed. Your email address will never be published.

Subscribe to comments